LEKE TEDAVİSİ YÖNTEMLERİ

Leke Tedavisinde Kimyasal Peelingler ve Uygulamaları

Günümüzde hem kozmetik hem de terapötik amaçla yaygın olarak kullanılan kimyasal peeling deriye çeşitli kimyasal maddeler uygulanarak dermis ve epidermiste makroskopik ve mikroskopik düzeyde degişiklikler oluşturulmasıını sağlayan bir yöntemdir.

Kimyasal Peeling etki mekanizmasi ve dermatopatolojik değişiklikler

Kimyasal peelingin bir çok endikasyonu olmasına rağmen en sık solar hasar (güneş lekeleri) ve yaşlanmaya bağlı meydana gelen degişikliklerin tedavisinde kullanılmaktadır. Yaşlı ve solar hasara ugramış deride en onemli bulgu elastozistir. Elastozis, dermal kollajenin yerini yoğun miktarda kalın ve düzensiz elastik fibrillerin aldığı dejeneratif bir olayı temsil eder. Elastozis arttıkça, bununla orantılı olarak kollajen miktarında da azalma meydana gelir. Bu durumda dermisteki fibröz ağ viskoelastik özelliğini kaybeder ve gerilmeye karşı direnç azalır. Bir başka değişiklik kan damarlarının düzensizleşmesidir.

Epidermis ve üst dermiste etkili kimyasal peeling uygulamalarından sonra bu bölgelerde kontrollü bir kimyasal yanık oluşur. Bu bölgelerden hasarlı elastotik tabakalar uzaklaştırılırken bunların yerini yeni üretilen kollajen alır. Peelingden 48 saat sonra alınan biyopsilerde epidermiste papiller dermise kadar uzanan bir keratokoagulasyon nekrozu ve bunun çevresinde inflamatuar bir reaksiyon görülür. Epidermal rejenerasyon 48 saat sonra başlar ve ortalama 7 günde tamamlanır. Dermal rejenerasyon ise daha geç meydana gelir. 3 ay sonra alınan biyopsilerde peeling öncesi dağınık ve düzensiz görünümde olan kollajenin hem miktannm arttığı hem de katı ve kompact bir hal aldığı görülür. Üst dermiste yaklaşık 2-3 mm kalınlığında düzenli bir dizilim gösteren dermal fibril demetleri oluşur.

Peeling sonrasi meydana gelen bu histopatolojik değişiklikler genellikle 15-20 yıl devam ederken, bazı kişilerde ömür boyu kalıcı da olabilmektedir .